Bankieren in het buitenland

De afgelopen jaren zijn er een aantal schandalen geweest in de financiële wereld. Bankiers worden gezien als “graaiers” en wat misschien nog wel erger is, waar men in het verleden dacht dat banken veilig waren, zien we dat het bancaire instituut ook om kan vallen. Icesave uit IJsland, Lehman Brothers in Amerika en dichterbij huis DSB Bank en het debacle rondom SNS Bank waarbij aandeelhouders met een kluitje het riet in gestuurd werden. Bankieren is risicovol geworden.

 

Waarom willen mensen dan nog bankieren in belastingparadijzen of in landen met een gebrekkige regulering? Is het de spanning of het idee dat de fiscus in het woonland het nakijken gegeven kan worden?

 

Wat men voor het gemak lijkt te vergeten is dat bankieren in andere landen ook andere regels kan hebben. Regels met betrekking tot de veiligheid van de klanten van de bank zijn anders. Bijvoorbeeld FBME Bank met vestigingen in Cyprus en Tanzania is in 2014 - 2015 door de Centrale Bank voor bijna een jaar gewoon gesloten. Klanten konden tijdens deze periode niet meer bij hun geld.

 

Bankieren in het buitenland is relatief veilig wanneer u terecht komt in een land waar een "depositie garantie fonds" geldt. Een groot misverstand is dat dit soort fondsen alle tegoeden dekt. Want een garantiefonds is niets meer dan een verzekering. Verzekeringen dekken alleen onzekere voorvallen en wanneer de regels worden overtreden is de kans aanwezig dat er geen sprake meer is van een onzeker voorval.

 

Hoewel het bovenstaande vervelend kan klinken, wil het niet zeggen dat bankieren in het buitenland per definitie onbetrouwbaar is. U zult "gewoon" goed onderzoek moeten doen nar de achtergrond van de bank en de mogelijkheden die bestaan om aanspraak te doen op een garantie.